Η Στέλλα Δενδηλιάρη, δημοσιοποιεί το ποίημά της, «Η μνήμη των κύκλων» και έτσι τίθεται πλέον, ψηφίδα, στο μεγάλο ψηφιδωτό των Ξανθιωτών ποιητών.

Η μνήμη των κύκλων

​Θυμήθηκα ένα παιδί

Να κυνηγάει μια ρόδα

Να την κάνει φωτοστέφανο

Στα μαλλιά του

​Κι έναν γέρο

Να ανακαλύπτει στο φλιτζάνι

Ομόκεντρες επαναλήψεις

​Χτύπησε το τηλέφωνο

Ήταν ο χρόνος

Με απόκρυψη

Δεν απάντησα

Η σιωπή του είχε αναγνώριση

​Ώρα να κάνω κι εγώ

Τους κύκλους μου

Τρεις γύρω από τον ήλιο

Έναν γύρω από τον εαυτό μου

Και κανέναν γύρω από σένα

​Κύκλοι συζητήσεων

Κανένας δεν τους θυμάται

Τους διαγράφουν οι δείκτες

Αντίστροφα

​Ίσως γι’ αυτό απέρριψα

Τα δαχτυλίδια

Τους κρίκους στο Λούνα Παρκ

Που στοχεύουν

Στο τίποτα

Και τα ορθάνοιχτα μάτια

Κενών συνειδήσεων

​Απομακρύνομαι

Από κύκλους επαφών

Ανέπαφων