Σκαρφαλωμένο στις πλαγιές της ορεινής Ξάνθης, το Άνω Καρυόφυτο αποτελεί έναν από τους πιο αυθεντικούς και γοητευτικούς οικισμούς της περιοχής.

Ανάμεσα σε δάση, ορεινά μονοπάτια και διαδρομές που οδηγούν προς τον Λειβαδίτη, το Δασικό Χωριό και τις ομορφιές της οροσειράς της Ροδόπης, το μικρό χωριό δίνει καθημερινά τη δική του μάχη για να παραμείνει ζωντανό και να προσελκύσει νέους επισκέπτες.

Ο Σύλλογος Φίλων και Κατοίκων Άνω Καρυοφύτου, ένωσε τις δυνάμεις του και  τα τελευταία χρόνια αναπτύσσει μια αξιοθαύμαστη δράση με πολιτιστικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, κρατώντας το χωριό ενεργό και εξωστρεφές, καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Σε αυτό το πλαίσιο και η ώσμωση με την ΚΟΙΝΣΕΠ ΠΛΕΤΕΝΟ και τις Κυρίες της ορεινής μας περιοχής, που έχουν τις εγκαταστάσεις τους στο 8^ο χιλιόμετρο Ξάνθης-Σταυρούπολης και πρόθυμα έδωσαν την τεχνογνωσία τους, ώστε να ζωντανέψει ο αργαλειός του συλλόγου.

Είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τους ανθρώπους από κοντά, να νιώσουμε, να ζήσουμε το πάθος με το οποίο συζητούν,  κινούνται, δρούν για το χωριό που υπεραγαπούν.

Αφορμή της επίσκεψης στο Άνω Καρυόφυτο το Σάββατο 9 Μαΐου 2026, στάθηκε το γεγονός ότι, την επόμενη ημέρα θα εξελισσόταν δωρεάν σεμινάριο φωτογραφίας, με τον γνωστό στο είδος, Γιώργο Κράλη.

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Πηνελόπη Βερβερίδου μας συστήνει σε σχετικό βίντεο που έχετε τη δυνατότητα να δείτε, αρκετά από τα Μέλη, τους Φίλους τους Κατοίκους του Άνω Καρυόφυτου, που εργάζονται καθημερινά για να βάλλουν το λιθαράκι τους στην προσπάθεια, όπως χαρακτηριστικά, σημειώνει.

Ο Πόλης Καραγιαννίδης,  ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου έχει την τεχνογνωσία λόγω εργασίας και είναι ο ιθύνοντας νους για τη δημιουργία QR Code που μας παραπέμπει σε όλα όσα μπορούμε να μάθουμε για το Άνω Καρυόφυτο

 Η Νίκη Μόσχου, Φάνης Μακρίδης, Βασιλική Γεωργιάδου,  Παναγιώτης Μακρίδης, Πολυξένη Βερβερίδου, Στέλλα Θεοδωρακοπούλου, Σοφία Κοτάκη, Ηρακλής Αρβανιτίδης, Βασιλική Καραγιαννίδου, Αρετή Τουρνά, Τούλα Θωμασιάδου, Βασίλης Βερβερίδης, Βενετία, Γιώργος Κράλης, Βαγγέλης Μπαμπαλής, ένας ένας χωριστά και όλοι μαζί, έχουν κάτι από το άρωμα του Καρυόφυτου και λειτουργούν ενωτικά και συντονισμένα, ώστε όλα να είναι στην εντέλεια.

Βρήκαμε τον Σάββα Βερβερίδη, βαμμένο … και παρατηρήσαμε ότι,  δοχεία με μπογιές και κάτι μικρά πινέλα στο χέρι του, έδιναν χρώμα και ζωντάνια σε δεξαμενές που κάποτε κουβαλούσαν τα μουλάρια και τα γαϊδουράκια στο χωριό για να μεταφέρουν νερό.  σημαντικός

Ο Φώτης Βερβερίδης, με δυσκολία συγκρατούσε τη συγκίνησή του… γιατί και μόνο η ιδέα της προσφοράς και το αποτέλεσμα που όλοι μαζί αντικρίζουν, του φέρουν δάκρυα στα μάτια….. Είναι αυτός που με όλους τους ενεργητικούς και πρόθυμους βοηθούς του, μετρά, παίρνει ιδέες, μεταφέρει αντικείμενα,  στο εργοστάσιο επίπλων του στη Θεσσαλονίκη και καθώς γνωρίζει την τέχνη του ξύλου και έχει τις υποδομές, αναπαλαιώνει, κατασκευάζει και τελικά τοποθετεί στο Καρυόφυτο της τελικές δημιουργίες που αντικρίζουμε σε κάθε γωνιά του σχολείου.

Η Σουλτάνα Μακρίδου  και Παύλος Σιδηρόπουλος, δεν είναι μόνο αυτοί που ανακαλύπτουν και τροφοδοτούν το μουσείο με αντικείμενα, μαζί με όλους τους άλλους, ταυτόχρονα είναι αυτοί που διατηρούν ανέπαφες τις γεύσεις και τις συνταγές στην παραδοσιακή ταβέρνα στην πλατεία και όλοι γεύονται τα εδέσματά τους και απολαμβάνουν την πλατιά, ζεστή φιλοξενία του.

«Η προσπάθεια είναι συλλογική, πολυεπίπεδη. Ο Κάθε ένας συνεισφέρει ανάλογα με τις δεξιότητες, τις ανάγκες, την έμπνευση, της αισθητική, την τεχνογνωσία, τη δοτικότητά του και όλοι μαζί καταφέρνουμε να έχουμε ένα αποτέλεσμα», λέει χαρακτηριστικά η κα. Πηνελόπη Βερβερίδου και χαμογελά,  καθώς σημειώνει ότι κινητήριος δύναμη είναι η αισιοδοξία με την οποία αντιμετωπίζουν όλοι μαζί τα πράγματα και η ικανοποίηση που νιώθουν κάθε φορά που συμπληρώνεται ακόμη μια ψηφίδα,  στο πολύχρωμο ψηφιδωτό της δημιουργίας.

Ο ιερέας του Άνω Καρυόφυτου π. Βασίλειος, δάσκαλος στην εκπαίδευση, θυμάται πως «φόρεσε το ράσο» και μας ξεναγεί στο λαογραφικό μουσείο που δημιουργήθηκε και συνεχίζουν να εμπλουτίζουν συνεχώς με εκθέματα.

Ο σύλλογος ανέλαβε την διαμόρφωση του παλιού δημοτικού σχολείου (υπήρξε έδρα των βουλγαρικών δυνάμεων) σε λαογραφικό μουσείο. Με εθελοντική εργασία, προσωπικό μεράκι και τη συνεισφορά των κατοίκων, το ιστορικό κτίριο ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε έναν επισκέψιμο λαογραφικό χώρο, όπου ζωντανεύουν μνήμες μιας άλλης εποχής.

Στους χώρους του μουσείου ο επισκέπτης μπορεί να δει δεκάδες αυθεντικά εκθέματα που παραχώρησαν κάτοικοι του χωριού. Παραδοσιακά σκεύη κουζίνας, παλιά έπιπλα, ψυγείο πάγου, κρεβάτια περασμένων δεκαετιών, αγροτικά εργαλεία, οικιακά αντικείμενα και πλήθος άλλων κειμηλίων συνθέτουν μια εικόνα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων που έζησαν και δημιούργησαν στο Άνω Καρυόφυτο.

Ενώνοντας τις δυνάμεις τους, η  Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, ο Δήμος Ξάνθης, η Τοπική Κοινότητα Καρυόφυτου, το πρόγραμμα Δράσεις Ιστορίας Μνήμης Πολιτισμού, η πλατφόρμα mnemonikon.gr, το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, ο Σύλλογος Απογόνων Προσφύγων Άνω Καρυοφύτου Ξάνθης,  ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κατοίκων & Φίλων Άνω Καρυοφύτου, έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε να αναγνωριστεί το Καρυόφυτο ως «Μαρτυρικός Τόπος»

Η πρωτοβουλία δεν περιορίστηκε μόνο στη διάσωση της τοπικής ιστορίας. Στο υπόγειο του κτιρίου, το οποίο λόγω της μορφολογίας του εδάφους είναι ουσιαστικά ισόγειο από την πίσω πλευρά, διαμορφώθηκε ένας λιτός αλλά λειτουργικός χώρος φιλοξενίας. Με την τοποθέτηση διώροφων κρεβατιών δημιουργήθηκε ένα μικρό καταφύγιο που μπορεί να υποδεχθεί ορειβάτες, φυσιολάτρες, πεζοπόρους και επισκέπτες της περιοχής, έναντι ενός συμβολικού αντιτίμου.

Η πρωτοβουλία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς το Άνω Καρυόφυτο βρίσκεται σε μια περιοχή που προσφέρεται για εναλλακτικό τουρισμό. Τα σηματοδοτημένα και μη μονοπάτια, τα δάση οξιάς και δρυός, οι διαδρομές προς τον Λειβαδίτη και οι μοναδικές εικόνες της ορεινής Ξάνθης προσελκύουν κάθε χρόνο ανθρώπους που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες κοντά στη φύση.

Οι άνθρωποι του συλλόγου γνωρίζουν καλά ότι η επιβίωση των ορεινών οικισμών δεν εξαρτάται μόνο από τις υποδομές, αλλά και από την αγάπη των κατοίκων για τον τόπο τους. Μέσα από εκδηλώσεις, γιορτές τοπικών προϊόντων, εκπαιδευτικές δράσεις και τώρα με τη δημιουργία του μουσείου και του χώρου φιλοξενίας, επιχειρούν να δώσουν στο χωριό έναν νέο ρόλο ως προορισμό πολιτισμού, ιστορίας και φυσιολατρίας.

Το Άνω Καρυόφυτο αποδεικνύει πως ακόμη και ένα μικρό ορεινό χωριό μπορεί να μετατρέψει την ιστορία και την παράδοσή του σε πλεονέκτημα ανάπτυξης. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που επενδύουν χρόνο, κόπο και ψυχή για τον τόπο τους, η ορεινή Ξάνθη θα συνεχίσει να κρύβει μικρούς θησαυρούς που αξίζει να ανακαλύψει κάθε επισκέπτης

Τους ευχαριστούμε  ΌΛΟΥΣ, από την καρδιά μας.