Οι Τρύπες στο κλαμπ «Σελήνη» και ο Γιάννης Μπουτάρης στον ουρανό με τα άφιλτρα τσιγάρα. Ο ΛΕΞ αγκαλιά με τον Πεντζίκη, ο Σαββόπουλος αλά μπρατσέτα με τον Χριστιανόπουλο, ο Κικέρων στην Καμάρα και ο μόδιστρος Σέρο Αμπραχαμιάν στην Τσιμισκή. Οθωμανικές κρήνες στην Άνω Πόλη, εργατικές πολυκατοικίες στον Φοίνικα, ο Μανόλης Αναγνωστάκης στα Λαδάδικα, ο Νίκος Παπάζογλου στο στούντιο Αγροτικόν και ο Χο Τσι Μινχ στο Μέγαρο Στάιν. Ο Χέρμαν Μέλβιλ στη Ροτόντα, ο Γεώργιος Βιζυηνός στις 40 Εκκλησιές, το γκρι του Τάκη Κανελλόπουλου, τα φωτοτυπάδικα στη Μελενίκου και άραγε τι σχέση να έχει ο Έλβις με το παπούτσι του Καρύδα;

«Ο Στέφανος Τσιτσόπουλος και ο Θανάσης Γεωργίου έχουνε σε αυτό το βιβλίο ετούτην την πρωτότυπη ιδέα, να συνθέσουν και να αποδώσουν με κείμενα και εικαστικά έργα, αφαιρετικά, θραυσματικά και βεβαίως δυναμικά, τη βαθύτερη αίσθηση της πόλης μέσα από ορισμένα ξεχωριστά πνεύματα, τοπόσημα και διαδρομές, παρουσιάζοντας ένα απρόσμενο λεύκωμα. Αυτή η πρωτοτυπία του εγχειρήματος, η γνώση και η μαστοριά δίνουν καινούργια λάμψη στην πόλη και σε κάνουνε να την ξαναγαπήσεις αλλιώς, βαθιά, κι απ’ την αρχή». – Γιώργος Σκαμπαρδώνης, συγγραφέας, δημοσιογράφος

«Ένας αστείρευτος αφηγητής και ένας διακεκριμένος ντιζάινερ κυκλοφορούν ένα νέο βιβλίο με πρώτη ύλη τη Θεσσαλονίκη, χωρίς να θέλουν να αποδείξουν τίποτα με αυτό πέρα από την αγνότητα της μεταξύ τους χημείας, την ευφυΐα των εμπνεύσεων και την αλήθεια των προθέσεών τους. Ο τόνος του βιβλίου, ένα αστικό trip-hop ενορχηστρωμένο ώστε να μελοποιεί τα τοπία της μεγαλούπολης με πυρετικούς ρυθμούς που πλησιάζουν τα 120 bpm της πόλης, και άλλοτε επιβραδύνει σε πιο νωχελικό τέμπο, αφήνοντας χώρο στη μελαγχολία και τη νοσταλγία. Από την πρώτη κιόλας παράγραφο, με μια κυκλωτική κινηματογραφική κίνηση, η αφήγηση σε καλεί να αφουγκραστείς τη μυστική καρδιά της Θεσσαλονίκης». - Δημήτρης Καραθάνος, Athens Voice

«Ιστορίες του Στέφανου Τσιτσόπουλου, μεταξύ άλλων από την Καμάρα, τη Ναβαρίνου, τα Λαδάδικα, τη Μελενίκου και την Άνω Πόλη, ενώ ο Θανάσης Γεωργίου μεταφράζει αυτές τις αφηγήσεις σε χαρτογλυπτικές συνθέσεις – έργα τέχνης με κοψίματα, χρώματα και υπόγειες διαδρομές μνήμης χαραγμένες στο χαρτί. Η λέξη «Χρονοστιβάδα», επινόηση των δύο δημιουργών, περιγράφει τη διολίσθηση ανάμεσα σε εποχές και μορφές που σχημάτισαν τον αστικό ιστό. Μέσα από αυτό το παλίμψηστο, η Θεσσαλονίκη παρουσιάζεται ως ένας ζωντανός οργανισμός γεμάτος μνήμες, περιπλανήσεις και μεταμορφώσεις». - Χρύσα Νάνου, Liberal/Μακεδονικά Νέα