ΔΕ ΘΥΜΟΜΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΓΑΠΩ
Μια νύχτα με φεγγάρι
γλυκιά και ζεστή
αύρα απλώθηκες παντού θαλασσινή
Κι απ’ το γκρίζο βυθό μου
με τραβάς πάνω αργά
φωτισμένο είμαι καράβι στ' ανοιχτά
ΡΕΦΡΑΙΝ
Είσαι η πέτρα στην λίμνη
που ταράζει το νερό
Δε θυμόμουν πως είναι ν’ αγαπώ
Εισ΄ η αλμύρα στα χείλη
που πεθαίνω να γευτώ
δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ
Κι αν μείνεις μόνο λίγο
κι αν δεν σε ξαναδώ
μεσοπέλαγα αιώνια θα γυρνώ
Που σε αγάπησα, φτάνει
κι ό,τι πήρα, μου αρκεί
Τόξο ουράνιο θα 'σαι πάντα στην βροχή
ΡΕΦΡΑΙΝ
Είσαι η πέτρα στην λίμνη
που ταράζει το νερό
Δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ
Εισ΄ η αλμύρα στα χείλη
που πεθαίνω να γευτώ
δε θυμόμουν πως είναι ν' αγαπώ
Επιμέλεια: Δέσποινα Κουγιουμτζόγλου





