Σε ανακοίνωση που εξέδωσε και δημοσιοποίησε,  η Πρωτοβουλία Ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις-Απολύσεις της Ξάνθης, καλεί σε κινητοποιήσεις στην Κομοτηνή τη Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026, όπου την ημερομηνία αυτή, καλούνται για δεύτερη φορά από το πειθαρχικό συμβούλιο, οι διωκόμενοι εκπαιδευτικοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ώστε να εκδικαστούν οι υποθέσεις τους για τη συμμετοχή τους στην προκηρυγμένη από ΔΟΕ, απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.

Η Ανακοίνωση

Στις 20 Ιουλίου να είμαστε όλοι και όλες στο πλάι των εκπαιδευτικών που διώκονται για τον αγώνα τους!

Μπορεί τα σχολεία να έχουν κλείσει και να ξεκίνησε η περίοδος των θερινών διακοπών για μαθητές και εκπαιδευτικούς, η επίθεση όμως της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας, ενάντια στα δικαιώματα μας συνεχίζεται αμείωτη και με εκδικητική μανία για όποιον αντιστέκεται.

Στην καρδιά του καλοκαιριού λοιπόν, τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, στην Κομοτηνή, καλούνται για δεύτερη φορά από το πειθαρχικό συμβούλιο, οι διωκόμενοι εκπαιδευτικοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ώστε να εκδικαστούν οι υποθέσεις τους για τη συμμετοχή τους στην προκηρυγμένη από ΔΟΕ, απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.

Η επιλογή αυτή γίνεται προφανώς με την ελπίδα πως το κλείσιμο των σχολείων θα λειτουργήσει ανασταλτικά στο να κινητοποιηθούν σωματεία και αλληλέγγυοι για τη στήριξη των διωκόμενων και να αποφευχθεί μια κινητοποίηση έξω από το πειθαρχικό συμβούλιο εκείνη την ημέρα.

 Τέτοια είναι η πρεμούρα τους μάλιστα να τελειώνουν όσο πιο γρήγορα, αθόρυβα και ανώδυνα γίνεται από τα χιλιάδες πειθαρχικά εκπαιδευτικών που έχουν μαζευτεί πανελλαδικά, που οδηγούνται μέχρι και σε ιδιαίτερα προβληματικές διαδικασίες εντός των πειθαρχικών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας διαδικασίας αποτελεί το πρώτο κομμάτι εκδικάσεων πειθαρχικών της περιοχής τοπικά, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου στην Κομοτηνή και τα μέλη του πειθαρχικού συμβουλίου προχώρησαν στην ακρόαση χωρίς την παρουσία των ίδιων των διωκόμενων.

Παράλληλα, η άδικη αργία στην οποία βρίσκεται η εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου, για συνδικαλιστικούς λόγους, συνεχίζεται παράτυπα επί 16 μήνες (ενώ τυπικά επρόκειτο για αργία ενός έτους) και επί τούτου καθυστερεί η απόφαση για την παράταση ή όχι της αργίας για ένα έτος ακόμη, θέτοντας τη συναδέλφισσα σε μια πολιτική και εργασιακή ομηρία, επιδιώκοντας την ψυχολογική της εξουθένωση.

Πέρα από τα χιλιάδες πειθαρχικά για την απεργία-αποχή, οι εκπαιδευτικοί και συνολικά οι δημόσιοι υπάλληλοι, αντιμετωπίζουν πλέον και τις συνέπειες του απεχθούς νέου πειθαρχικού δικαίου που ψηφίστηκε και αυξάνει τις διώξεις εργαζομένων με την κατηγορία περί «ανάρμοστης και αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς», με στόχο να φιμώσουν τις αγωνιστικές φωνές μέσα στους χώρους εργασίας του δημοσίου.

 Τέτοια παραδείγματα είναι τόσο η πρόσφατη πειθαρχική δίωξη των δύο εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Πειραιά, για τη συμμετοχή τους σε κινητοποίηση στις 6/12/20, στην επέτειο δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου, όσο και η περίπτωση της πειθαρχικής δίωξης που ασκήθηκε στη συνδικαλίστρια εκπαιδευτικό Ντίνα Ρέππα για την πολιτική της δράσης.

Το άγριο αυτό κύμα διώξεων, πειθαρχικών και άκρατου αυταρχισμού που επικρατεί στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια έχει έναν βασικό στόχο. Την πλήρη υποταγή και πειθαρχία των εκπαιδευτικών, μέσω της τρομοκρατίας και την στοίχισή τους με τα κυβερνητικά σχέδια για ένα σχολείο ακόμη πιο ταξικό και αφιλόξενο.

Τον ίδιο στόχο υπηρετεί και η άρση της μονιμότητας που επιχειρείται χρόνια τώρα από το σύστημα και πιο συγκεκριμένα τώρα μέσα από την αναθεώρηση του Συντάγματος.