Όταν ο Χριστός είπε την παραβολή των κακών γεωργών, οι φαρισαίοι κατάλαβαν ότι γι' αυτούς λέχθηκε. «Και ακούσαντές οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι έγνωσαν ότι περί αυτών λέγει». Εξωργίσθηκαν. Έφριξαν από θυμό. Ήθελαν να συλλάβουν τον Χρηστό και να Τον θανατώσουν. Ήταν γι' αυτούς πικρή η αλήθεια. Αλλά φοβήθηκαν και στην περίσταση εκείνη τον λαό, που είχε δεχθή τον Ιησού Χριστό ως προφήτη. «Και ζητούντες αυτόν κρατήσαι, εφοβήθησαν τους όχλους, επειδή ως προφήτην αυτόν είχον».

Τι έκαναν οι κακοί γεωργοί της παραβολής; Ο Κύριος τους τοποθέτησε στο αμπέλι του. Εκείνοι το θεώρησαν δικό τους. Σαν είδαν ύστερα από χρόνια απεσταλμένους του αφεντικού, τους κακοποίησαν. Το ίδιο έκαναν και στους δούλους της δεύτερης αποστολής. Τελικά ο «κύριος», που ήθελε οπωσδήποτε να διορθώσει τους κακούς γεωργούς, αποφάσισε να στείλει τον ίδιο Τον υιό του. Θα ντραπούν, σκέφτηκε, το γυιό μου. «Εντραπήσονται τον υιόν μου». Τότε όμως ήταν που οι κακοί γεωργοί έγιναν θηρία ανήμερα.

Είναι ο κληρονόμος. Πρέπει να τον θανατώσουμε, να ξεμπερδέψουμε μια για πάντα. «Δεύτε αποκτείνωμέν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού».

Η παραβολή των κακών γεωργών ταίριαζε πολύ στους Ιουδαίους, που φάνηκαν ανάξιοι της αγάπης του Θεού.

Τους φύτεψε αμπελώνα. Αμπέλι του Θεού είναι βέβαια όλος ο κόσμος. Ιδιαίτερα όμως οι Ισραηλίτες ήσαν το ευλογημένο  αμπέλι  του Θεού, ο περιούσιος λαός Του. Απ' αυτόν θα προερχόταν και η άμπελος της σωτηρίας, ο Μεσσίας και Λυτρωτής, ο Κύριος Ιησούς.

Η κακία τους φάνηκε στους απεσταλμένους του Θεού. Ποιόν προφήτη έστειλε ο Θεός και δεν τον κακοποίησαν οι Ιουδαίοι;

Η κακία των κακών γεωργών και ο σφετερισμός του αγρού του Θεού, κορυφώθηκε στη στάση που έδειξαν οι Ιουδαίοι στον Υιό της βασιλείας, στον μονογενή Υιό, που απέστειλε ο Θεός Πατέρας στον κόσμο. Εμείς τι είδους γεωργοί είμαστε σήμερα;