Από την ηλεκτρική κιθάρα και το hard rock στην ελληνική μουσική

Η ιστορία όμως του Βασίλη Σαλταγιάννη στη μουσική έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1972 και μεγαλωμένος στα Άνω Πατήσια, ήρθε σε επαφή με την κιθάρα από μικρή ηλικία. Αρχικά έκανε κλασική κιθάρα, όμως στην εφηβεία η ηλεκτρική κιθάρα και οι ήχοι του hard rock, του blues, της funk, της reggae και της παλαιότερης rock αποτέλεσαν το μουσικό περιβάλλον μέσα στο οποίο άρχισε να διαμορφώνεται.

Οι πρώτες του μουσικές εμπειρίες συνδέθηκαν με συγκροτήματα και παρέες μουσικών. Ανάμεσα στα πρώτα σχήματα ήταν οι Icarus Flies Back, όπου συμμετείχε ως κιθαρίστας και άρχισε να δοκιμάζει και τις πρώτες του συνθέσεις. Ακολούθησαν οι Ερήμην, ενώ στη συνέχεια πέρασε από τους Vavel 69, συμμετέχοντας παράλληλα σε ηχογραφήσεις demo και άλλες μουσικές συνεργασίες.

Σταδιακά, η μουσική του ταυτότητα άρχισε να διευρύνεται. Οι επιρροές από το rock συνυπήρχαν πλέον με το ελληνικό έντεχνο τραγούδι, το ρεμπέτικο, την παράδοση και τους δημιουργούς που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική μουσική.

Ο ίδιος έχει αναφερθεί ιδιαίτερα στην επίδραση που είχαν πάνω του δημιουργοί όπως ο Νίκος Παπάζογλου, αλλά και γενικότερα η έντεχνη σκηνή της δεκαετίας του '90, οι ρεμπέτες και η ελληνική παράδοση.

«Καθώς Πρέπει» και «Lathos Pathos»

Το 2005 δημιουργεί τους «Καθώς Πρέπει», έχοντας πλέον συγκεντρώσει δικό του υλικό, τόσο σε μουσική όσο και σε στίχους. Το 2008 από αυτή τη διαδρομή προκύπτουν οι Lathos Pathos, ένα σχήμα που αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία του και οδήγησε το 2009 στην κυκλοφορία του πρώτου ομώνυμου δίσκου.

Η μουσική των Lathos Pathos κουβαλούσε στοιχεία από διαφορετικούς κόσμους. Rock, blues, reggae, latin, afro και ελληνική παράδοση μπορούσαν να συνυπάρξουν, δημιουργώντας έναν ήχο που δεν εγκλωβιζόταν εύκολα σε μία μόνο κατηγορία.

Αυτή η διάθεση για μουσικές συναντήσεις θα παραμείνει χαρακτηριστικό και της μετέπειτα πορείας του.

Οι συνεργασίες που έγιναν μέρος της διαδρομής

Σημαντικός σταθμός υπήρξε και η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, τα «Κρυμμένα Θαύματα», που κυκλοφόρησε το 2015.

Στον δίσκο συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Κώστας Μάντζιος, η Καίτη Κουλλιά, ο Αδριανός Νόνης, η Ελένη Νόνη και ο Νίκος Βενετάκης. Η συνεργασία με την Καίτη Κουλλιά ξεχώρισε μέσα από το «Κομποσκοίνι», ένα τραγούδι με έντονη αναφορά στην παράδοση και ρυθμό 5/8. Ο ίδιος ο Σαλταγιάννης έχει μιλήσει για τη φιλία και τη μουσική συνεργασία του με την Κουλλιά, σημειώνοντας ότι γνώριζε καλά τη φωνή της και ότι θεωρούσε πως «φώτισε» το συγκεκριμένο τραγούδι.

Στα «Κρυμμένα Θαύματα» συναντά κανείς επίσης τον Κώστα Μάντζιο στη «Χαραυγή», τον Αδριανό Νόνη στις «Ώρες που περνούν», την Ελένη Νόνη σε δύο τραγούδια και τον Νίκο Βενετάκη στο «Άρωμα».

Πρόκειται για συνεργασίες που αποτυπώνουν και τη διάθεση του Σαλταγιάννη να κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές μουσικές περιοχές, αναζητώντας κάθε φορά τον κατάλληλο ερμηνευτή για το τραγούδι.

Μια πορεία που συνεχίζεται

Η προσωπική δισκογραφική του διαδρομή συνεχίστηκε με το «Στην εποχή της αλεπούς», σε στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη, το 2018, ενώ το 2022 κυκλοφόρησε ο τέταρτος προσωπικός του δίσκος «Περί έρωτος». Παράλληλα, έχει παρουσιάσει τραγούδια μέσα από singles και έχει συμμετάσχει σε συναυλίες, φεστιβάλ, μουσικοθεατρικές παραστάσεις, αφιερώματα και παραστάσεις μελοποιημένης ποίησης.

Σήμερα, η μουσική του πορεία συνεχίζεται με νέες συνεργασίες και καινούργιο υλικό.

Το «Australia», σε μουσική και ενορχήστρωση του ίδιου και στίχους της Αριάδνης Λαδά, αποτελεί το πιο πρόσφατο κεφάλαιο αυτής της διαδρομής. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν ακόμη ο Νίκος Παπαδάκης στο σαξόφωνο, ο Χάρης Μπουτσελάκης στο μπάσο, ο Ανδρέας Νικόλης στα τύμπανα, ο Παναγιώτης Μπόλης στα congas και ο Πανταζής Τσάρας σε shaker και claves, ενώ ο ίδιος ο Σαλταγιάννης παίζει κιθάρες και πλήκτρα. Η παραγωγή είναι δική του, ενώ η ηχοληψία, η μίξη και το mastering έγιναν από τον Θανάση Γκίκα στο Studio Mythos. Το τραγούδι κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καθρέφτης και είναι διαθέσιμο στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Η μουσική ως διαρκής αναζήτηση

Η συζήτηση στη «Δεύτερη Καλημέρα» αναμένεται να κινηθεί όχι μόνο γύρω από το καινούργιο τραγούδι, αλλά και γύρω από ολόκληρη αυτή τη διαδρομή: από τα πρώτα συγκροτήματα και την ηλεκτρική κιθάρα, στις μουσικές σκηνές, τα χρόνια των λαϊκών και έντεχνων σχημάτων, τους Καθώς Πρέπει και τους Lathos Pathos, μέχρι τις προσωπικές δισκογραφικές δουλειές και τις συνεργασίες με σημαντικούς ερμηνευτές και μουσικούς.

Μια διαδρομή τεσσάρων περίπου δεκαετιών, στην οποία οι διαφορετικές μουσικές επιρροές δεν έμειναν απλώς ως αναμνήσεις, αλλά μετατράπηκαν σε υλικό για καινούργια τραγούδια, συνεργασίες και αναζητήσεις.

Και αυτή τη φορά, η αφορμή είναι ένα τραγούδι για την ανθρώπινη επαφή.

Το «Australia».

Γιατί, τελικά, όπως λέει και η ίδια η ιδέα πίσω από το τραγούδι, μπορεί οι αποστάσεις να είναι μεγάλες και οι οθόνες να μας ενώνουν προσωρινά, όμως αυτό που εξακολουθεί να αναζητά ο άνθρωπος είναι η πραγματική συνάντηση.

Σύνταξη: Γιώτα Κουτσομιχάλη

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Φωτιάδης