-Δεν είναι μόνο η κλοπή. Είναι οι ζημιές, η ανασφάλεια και η αίσθηση ότι παραβιάζεται ο χώρος σου.

-Συγκριτικά, τα περιστατικά είναι λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν, όμως το πιο επικίνδυνο ίσως δεν είναι  η ίδια η διάρρηξη, αλλά η σταδιακή εξοικείωση με αυτήν.

Ανησυχία προκαλεί στην τοπική κοινωνία της Ξάνθης η επανάληψη περιστατικών διαρρήξεων σε εμπορικά καταστήματα και όχι μόνο, με το ζήτημα της παραβατικότητας ανηλίκων να αποκτά  διαστάσεις.

Τα ξημερώματα της Πέμπτης 20 Αυγούστου 2026, ο ιδιοκτήτης του γνωστού  βιβλιοπωλείου «Δύο» διαπιστώνει ότι στις 4 τα ξημερώματα, νεαροί εισέβαλαν στο βιβλιοπωλείο. Δεν είναι η πρώτη φορά, είναι η έκτη φορά που επαναλαμβάνεται αυτό το γεγονός.

Συνήθως, όταν ανακαλύπτεται μια διάρρηξη, είναι θέμα χρόνου να ανακαλυφθούν πολύ περισσότερες στην Ξάνθη, πολλές μάλιστα δεν καταγγέλλονται και έτσι, δεν καταγράφονται από την αστυνομία, με αποτέλεσμα η Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης να μην έχει την πλήρη εικόνα της δράσης.

Καταστήματα παραβιάζονται, πόρτες και τζάμια καταστρέφονται, ταμεία και χώροι εργασίας ερευνώνται, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις το οικονομικό κόστος των ζημιών φαίνεται να είναι πολλαπλάσιο της αξίας όσων τελικά αφαιρούνται.

Περισσότερες ζημιές παρά κλοπιμαία

Για τους καταστηματάρχες, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα αντικείμενα ή στα χρήματα που ενδεχομένως θα αφαιρεθούν.

Η παραβίαση μιας εισόδου, η καταστροφή μιας κλειδαριάς, ενός ρολού, μιας τζαμαρίας ή ενός συστήματος ασφαλείας μπορεί να δημιουργήσει ένα σημαντικό οικονομικό βάρος για έναν επαγγελματία που ήδη αντιμετωπίζει αυξημένα λειτουργικά έξοδα.

Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, η αξία των υλικών που αφαιρούνται είναι μικρότερη από το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς.

Και πίσω από τους αριθμούς υπάρχει και κάτι ακόμη: η ψυχολογική επιβάρυνση του επαγγελματία που το πρωί ανοίγει το κατάστημά του και αντικρίζει έναν χώρο παραβιασμένο.

Όταν οι πρωταγωνιστές είναι ανήλικοι

Η παραβατικότητα των ανηλίκων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως ζήτημα καταστολής. Είναι ένα σύνθετο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο αφορά την οικογένεια, το σχολείο, τις κοινωνικές υπηρεσίες, την Πολιτεία και φυσικά τους μηχανισμούς πρόληψης και ασφάλειας.

Όμως, την ίδια στιγμή, δεν μπορεί να δημιουργείται η εντύπωση ότι η ηλικία αποτελεί παράγοντα που αφήνει απροστάτευτους τους πολίτες και τους επαγγελματίες.

Η πρόληψη, η έγκαιρη παρέμβαση και η εφαρμογή του νόμου οφείλουν να λειτουργούν παράλληλα.

Η πόλη δεν πρέπει να συνηθίσει την παραβατικότητα

Το πιο επικίνδυνο ίσως δεν είναι μόνο η ίδια η διάρρηξη. Είναι η σταδιακή εξοικείωση με αυτήν.

Να θεωρείται «αναμενόμενο» ότι κάποιο κατάστημα, κάποιαοικία, θα παραβιαστεί. Να περιορίζεται η συζήτηση στην αξία των κλοπιμαίων και να παραβλέπεται η ουσία του προβλήματος.

Η αλήθεια είναι, όπως τα γεγονότα καταγράφονται, ότι  τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα στην πρόληψη και στην ασφάλεια της Ξάνθης, με αποτέλεσμα τον σχετικά περιορισμένο αριθμό των συμβάντων, σε συγκριτικά με το παρελθόν. Όλοι όμως ομολογούν ότι υπάρχουν περίοδοι ύφεσης και περίοδοι έξαρσης σε ένα πολύπαραγοντικό  πλαίσιο.