Η ανακοίνωση του ΚΚΕ:

Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με την οποία εγκρίθηκε η απευθείας σύναψη σύμβασης μίσθωσης των μεταλλευτικών δικαιωμάτων στους Δήμους Σαπών και Αλεξανδρούπολης στην εταιρεία «Μεταλλευτική Θράκης Μονοπρόσωπη Α.Ε.» αποτελεί πρόκληση τεραστίων διαστάσεων για το λαό της περιοχής. Οι χρυσοθήρες, που μεθοδικά και με όχημα την εταιρική κοινωνική ευθύνη έστρωσαν το έδαφος για να προχωρήσουν τα επενδυτικά τους πλάνα, επιχειρούν για μια ακόμα φορά να βάλουν χέρι στον ορυκτό πλούτο της περιοχής προσδοκώντας τεράστια κέρδη.

Η κυβέρνηση, που με παλιότερες δηλώσεις υπουργών, βουλευτών, ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού κέρδιζε χρόνο για να καλλιεργήσει τον εφησυχασμό στο λαό της περιοχής, ο οποίος για πάνω από 25 χρόνια με κάθε τρόπο έχει δηλώσει την αντίθεσή του, έχει τεράστιες ευθύνες. Παραδίδει το χρυσό στα μονοπώλια, που αποτελεί λαϊκή περιουσία, βάζει την υγεία του λαού και το φυσικό περιβάλλον σε κίνδυνο για μια εξόρυξη που θα αφήσει μεγάλη καταστροφή πίσω της και τεράστια κέρδη στην εταιρεία.

Την ίδια ώρα προσπαθεί να “χρυσώσει το χάπι” με τις προβλέψεις της σύμβασης για υποχρέωση της εταιρείας να δαπανά το 2% των εσόδων εκμετάλλευσης για την “εταιρική κοινωνική ευθύνη”. Με λίγα λόγια να δαπανά κάποια ψίχουλα μπροστά στα εκατομμύρια κερδών για να συνεχίζει να ρίχνει “στάχτη στα μάτια” του λαού, να εξαγοράζει και να εξαπατά. Μάλιστα αυτά τα ψίχουλα κατά την περίοδο των ερευνών προσδιορίζονται στο ποσό των 100.000 ευρώ κατά έτος, πραγματικά δηλαδή καθρεφτάκια και χάντρες για ιθαγενείς. Παράλληλα η σύμβαση ανοίγει το δρόμο για να προχωρήσουν οι σχεδιασμοί και στην περιοχή του Περάματος Έβρου.

Εκτός των άλλων η θυγατρική της  Eldorado Gold θα απολαμβάνει επιπλέον προνόμια και φοροαπαλλαγές με το σχέδιο της κυβέρνησης, που συμμερίζονται και τα υπόλοιπα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης να επεκταθούν τα προκλητικά προνόμια που απολαμβάνουν μέχρι σήμερα οι εφοπλιστές και στους περιβόητους “στρατηγικούς επενδυτές”, στους οποίους περιλαμβάνονται οι χρυσοθήρες.

“Αέρα στα πανιά τους” δίνει επίσης η κυβερνητική στάση σχετικά με το χρυσωρυχείο που ετοιμάζεται στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, αφού μέχρι στιγμής καμία αντίδραση δεν υπάρχει. Η συγκεκριμένη επένδυση θα αποτελέσει προπομπό και βολικό άλλοθι για να αρπάξουν οι χρυσοθήρες ένα μη αναπληρώσιμο ορυκτό - περιουσία του λαού.

Για τις αρνητικές εξελίξεις ευθύνες έχουν η περιφερειακή και οι δημοτικές αρχές γιατί η αντίθεσή τους είναι φαινομενική, αφού την στηρίζουν στο πλαίσιο που θέτει η ΕΕ και στις προβλέψεις του χωροταξικού σχεδιασμού. Όμως είναι αυτό το περιβαλλοντοκτόνο πλαίσιο της ΕΕ και το Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού που αξιοποιούν κυβερνήσεις, τοπικές αρχές για να παραδίνουν το σύνολο του ορυκτού μας πλούτου στα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα βουνά, τις πεδιάδες, τη γη υψηλής παραγωγικότητας, ακόμα και περιοχές «προστατευόμενες» στα κοράκια των ΑΠΕ και συνολικά της ενέργειας, στους μαρμαράδες, κλπ.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό της περιοχής σε αγωνιστική ετοιμότητα. Να παρθούν εδώ και τώρα πρωτοβουλίες από σωματεία και άλλους μαζικούς φορείς ενάντια στα σχέδια εξόρυξης του χρυσού σε Ροδόπη και Έβρο. Μόνο η συντονισμένη πάλη των εργαζομένων και του λαού μπορεί να αποτρέψει αυτά τα σχέδια. Σε αντιπαράθεση με τη λογική των δήθεν «ανταποδοτικών» οφελών και της δήθεν «δίκαιης» ανάπτυξης.

Η στάση της κυβέρνησης και των υπολοίπων κομμάτων του συστήματος πρέπει να αποτελέσει κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες εκλογές. Να καταδικαστούν αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν την παραχώρηση του ορυκτού πλούτου σε μονοπωλιακούς ομίλους αλλά και όσοι πατούν σε δύο βάρκες, αυτοί που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ και των καπιταλιστικών κερδών και την ίδια ώρα υποκριτικά “υπερασπίζονται” το περιβάλλον.

Η ενίσχυση του ΚΚΕ στις κάλπες και η συμπόρευση με τους κομμουνιστές στο δρόμο του αγώνα αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για να μπορέσει ο λαός να σηκώσει και πάλι το ανάστημά του απέναντι στα καταστροφικά σχέδια.

Σε αυτό το δρόμο μπορεί να ανοίξει η προοπτική ώστε η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου να γίνεται αποκλειστικά σε όφελος του λαού στα πλαίσια της εργατικής εξουσίας, που θα κοινωνικοποιήσει τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τις υποδομές και τη γη, τον ορυκτό πλούτο και τους φυσικούς πόρους. Σε αυτή τη νέα οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα με κεντρικό σχεδιασμό, εργατικό και κοινωνικό έλεγχο παίρνει προτεραιότητα η προστασία του περιβάλλοντος, η υγεία του λαού.