- Ρίγος συγκίνησης στην Ξάνθη

 – Οι μαθητές και η τοπική κοινωνία τίμησαν την Απελευθέρωση, θυμίζοντας πως τα αγαθά της ειρήνης και της ελευθερίας κατακτώνται και διαφυλάσσονται καθημερινά

Με μια στιγμή που συγκέντρωσε πάνω της το βλέμμα και τη συγκίνηση μαθητών, εκπροσώπων των Αρχών, φορέων και πολιτών, η Ξάνθη τίμησε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026 τα 107 χρόνια από την Απελευθέρωσή της.

Η εκδήλωση «Στα βήματα της Απελευθέρωσης» δεν αποτέλεσε απλώς μια αναπαράσταση ενός ιστορικού γεγονότος. Η πορεία στους δρόμους της πόλης και, κυρίως, η ύψωση της ελληνικής σημαίας στον Πύργο του Ρολογιού λειτούργησαν ως μια υπενθύμιση ότι οι έννοιες της ελευθερίας και της ειρήνης έχουν πίσω τους αγώνες, θυσίες και ανθρώπους που επέλεξαν να υπερασπιστούν αξίες πολύ μεγαλύτερες από την ατομική τους ζωή.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ουσιαστικό μήνυμα που μπορεί να κρατήσει κανείς από μια τέτοια ημέρα.

Από την ιστορική μνήμη στη σημερινή πραγματικότητα

Οι μαθητές των σχολείων της Ξάνθης ακολούθησαν συμβολικά τη διαδρομή του Ελληνικού Στρατού που απελευθέρωσε την πόλη το 1919. Από την πλατεία Δικαστηρίων έως τον Πύργο του Ρολογιού, η ιστορία δεν παρουσιάστηκε ως κάτι μακρινό και αποκομμένο από το σήμερα.

Αντίθετα, περπάτησε μαζί με τα παιδιά στους ίδιους δρόμους.

Στους τρεις σταθμούς της πορείας παραδόθηκαν οι τρεις σημαίες της Απελευθέρωσης: στον Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας, στη Λέσχη Αξιωματικών και, τελικά, στον Δήμαρχο Ξάνθης κ. Στράτο Κοντό, στον Πύργο του Ρολογιού.

Εκεί, η τρίτη σημαία πήρε τη θέση της στον ιστορικό ιστό, αναπαριστώντας τη στιγμή της 4ης Οκτωβρίου 1919, όταν εύζωνας της 9ης Μεραρχίας ύψωσε τη γαλανόλευκη στην απελευθερωμένη Ξάνθη.

Για λίγα λεπτά, η εικόνα της σημαίας πάνω από την πόλη έγινε κάτι περισσότερο από ένα επετειακό στιγμιότυπο.

Έγινε ένας συμβολισμός.

Η ελευθερία δεν χαρίζεται

Είναι εύκολο, πολλές φορές, για όσους γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε συνθήκες ειρήνης, να θεωρούν την ελευθερία ως κάτι αυτονόητο. Να πιστεύουν ότι η καθημερινότητα όπως τη γνωρίζουμε – η δυνατότητα να εκφραζόμαστε, να εργαζόμαστε, να μορφωνόμαστε, να δημιουργούμε, να κυκλοφορούμε ελεύθερα και να ονειρευόμαστε το μέλλον – αποτελεί μια δεδομένη κατάσταση.

Η ιστορία, όμως, αποδεικνύει το αντίθετο.

Η ελευθερία κατακτήθηκε μέσα από αγώνες. Και η ειρήνη οικοδομήθηκε μέσα από τεράστιες θυσίες ανθρώπων και κοινωνιών.

Γι’ αυτό και η μνήμη δεν έχει αξία μόνο όταν κοιτάζει προς το παρελθόν. Έχει αξία όταν μας βοηθά να κατανοούμε καλύτερα το παρόν και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το μέλλον.

Η ύψωση της σημαίας στον Πύργο του Ρολογιού υπενθυμίζει πως κάθε γενιά παραλαμβάνει κάποιες αξίες από την προηγούμενη, αλλά έχει και την υποχρέωση να τις προστατεύσει και να τις παραδώσει στις επόμενες.

Οι καθημερινοί αγώνες για την ελευθερία

Σήμερα ο αγώνας για την ελευθερία δεν βρίσκεται μόνο στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα.

Βρίσκεται και στις μικρές καθημερινές επιλογές.

Στον σεβασμό προς τον διαφορετικό άνθρωπο. Στην υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του άλλου. Στην απόρριψη της βίας και του φανατισμού. Στην υπεράσπιση της δημοκρατίας και του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να εκφράζει την άποψή του. Στην προσπάθεια να μη μετατρέπεται η διαφορετική άποψη σε εχθρότητα.

Βρίσκεται ακόμη στην ευθύνη που αναλαμβάνει ο καθένας απέναντι στην κοινωνία στην οποία ζει.

Γιατί η ελευθερία δεν απειλείται μόνο από μεγάλες και δραματικές ιστορικές εξελίξεις. Μπορεί να φθείρεται και μέσα από την αδιαφορία, τη μισαλλοδοξία, την απαξίωση του άλλου, τη βία στην καθημερινότητα, την παραίτηση από τη συμμετοχή στα κοινά.

Το ίδιο ισχύει και για την ειρήνη.

Η ειρήνη δεν είναι απλώς η απουσία ενός πολέμου. Είναι και η καθημερινή προσπάθεια για συνύπαρξη, διάλογο, αλληλοσεβασμό και κοινωνική συνοχή.

Το μήνυμα των μαθητών

Ίσως γι’ αυτό η παρουσία των μαθητών στην εκδήλωση είχε ιδιαίτερη σημασία.

Τα παιδιά που περπάτησαν στους δρόμους της Ξάνθης και βρέθηκαν μπροστά στην ύψωση της σημαίας δεν παρακολουθούσαν απλώς ένα κομμάτι της τοπικής ιστορίας.

Παραλάμβαναν ένα μήνυμα.

Ότι τίποτα από όσα θεωρούμε σήμερα δεδομένα δεν αποκτήθηκε χωρίς κόστος.

Και ότι η δική τους γενιά θα κληθεί, με διαφορετικό τρόπο και μέσα σε διαφορετικές συνθήκες, να υπερασπιστεί τις ίδιες θεμελιώδεις αξίες.

Δεν χρειάζονται πάντοτε μεγάλες πράξεις για να υπηρετήσει κάποιος την ελευθερία και την ειρήνη. Χρειάζονται καθημερινές πράξεις ευθύνης.

Να ακούμε πριν απαντήσουμε. Να σεβόμαστε πριν κρίνουμε. Να διαφωνούμε χωρίς να μισούμε. Να βοηθούμε τον διπλανό μας. Να υπερασπιζόμαστε τον αδύναμο. Να μη μένουμε αδιάφοροι μπροστά στην αδικία.

Αυτές οι μικρές πράξεις είναι, τελικά, ο καθημερινός αγώνας για τις μεγάλες αξίες.

Η σημαία ως υπόσχεση

Όταν η γαλανόλευκη υψώθηκε στον Πύργο του Ρολογιού, η συγκίνηση ήταν εμφανής.

Η εικόνα παρέπεμπε στο 1919, αλλά το μήνυμα αφορούσε και το 2026.

Η σημαία δεν συμβολίζει μόνο μια ιστορική νίκη. Μπορεί να λειτουργήσει και ως υπενθύμιση μιας ευθύνης: ότι η ελευθερία που παραλάβαμε δεν είναι ιδιοκτησία μας. Είναι παρακαταθήκη.

Και κάθε γενιά έχει το δικό της χρέος να τη διαφυλάξει.

Τα 107α Ελευθέρια της Ξάνθης, επομένως, δεν είναι μόνο μια γιορτή μνήμης για όσα συνέβησαν πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.

Είναι και μια αφορμή να κοιτάξουμε το σήμερα.

Να αναρωτηθούμε τι σημαίνει για τον καθένα από εμάς η λέξη «ελευθερία». Τι κάνουμε καθημερινά για να προστατεύουμε την ειρήνη. Πόσο σεβόμαστε την ελευθερία του άλλου. Και ποια κοινωνία θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά που σήμερα περπατούν στους δρόμους της Ξάνθης κρατώντας τις σημαίες της Απελευθέρωσης.

Γιατί οι μεγάλες ιστορικές στιγμές μπορεί να γράφτηκαν κάποτε από ανθρώπους που έζησαν πριν από εμάς.

Όμως η ειρήνη, η δημοκρατία, η ελευθερία και η αξιοπρέπεια γράφονται κάθε μέρα.

Και ο αγώνας γι’ αυτές δεν τελειώνει ποτέ.